Grote bestanden op de Mac vinden zonder de verkeerde te wissen

De snelste manier om te zien wat een schijf gebruikt, is die te meten, niet map voor map in Finder te bladeren. Meten heeft nog steeds uitleg nodig: een Foto's-bibliotheek van 40 GB is niet hetzelfde als een installer van 40 GB, en APFS-snapshots, klonen en opschoonbare capaciteit kunnen twee correcte hulpmiddelen totalen laten rapporteren die er verschillend uitzien.

Zo wordt schijfruimte geboekt, zo meet je die, en zo vind je de grote items veilig.

Waarom je schijf vol is maar de bestanden niet optellen

Moderne Macs gebruiken het bestandssysteem APFS, en APFS rapporteert ruimte anders dan wat Finder toont. Twee categorieën verbergen gigabytes:

• Lokale snapshots. Time Machine bewaart momentopnamen van je schijf op de interne schijf tussen back-ups. Ze pinnen de ruimte van bestanden die je al hebt verwijderd, omdat de snapshot er nog naar verwijst, tot macOS ze uitdunt. Apple zegt dat snapshots per uur normaal ongeveer 24 uur worden bewaard en automatisch worden verwijderd naarmate ze verouderen of wanneer ruimte nodig is. Toon ze met:

tmutil listlocalsnapshots /

• Opschoonbare ruimte. APFS markeert caches, lokale snapshots en opnieuw te downloaden inhoud als opschoonbaar: ruimte die macOS zelf terugneemt wanneer iets die nodig heeft. macOS kan dit als beschikbaar tellen, en Finder kan het in het beschikbare totaal meenemen. Je kunt het niet betrouwbaar met de hand wissen.

Controleer de getallen met:

df -h /
diskutil apfs list
diskutil apfs listSnapshots /

df meldt wat het gekoppelde bestandssysteem als gebruikt en beschikbaar beschouwt; diskutil apfs list toont de gedeelde container, de volumes en de resterende capaciteit; diskutil apfs listSnapshots / toont snapshots die aan het opstart-volume hangen. Wanneer Finder zegt dat de schijf voller is dan je bestanden verklaren, helpen deze weergaven gewoon bestandsgebruik te scheiden van snapshots en gedeelde APFS-capaciteit.

Meet echt gebruik vanaf de opdrachtregel

Om de zware mappen te vinden is du (schijfgebruik) het kernhulpmiddel. Vanuit je thuis-map:

du -sh ~/* ~/Library 2>/dev/null | sort -h

-s geeft een samenvatting per item, -h drukt menselijk leesbare groottes af, en doorsturen naar sort -h zet de grootste achteraan. Duik één groot resultaat tegelijk in. Terminal kan Volledige schijftoegang nodig hebben voor beschermde appgegevens, en een scan van de thuismap kan lang duren wanneer die cloudmappen of ontwikkelaarsbomen kruist.

Het getal is niet altijd fysieke toewijzing. Hard links geven meerdere namen aan hetzelfde onderliggende bestand, en APFS-klonen delen blokken tot één kopie verandert. Map-totalen en vrije ruimte van de container kunnen daarom verschillende vragen beantwoorden. Gebruik du om kandidaten te vinden, en gebruik daarna Info van Finder en de APFS-capaciteitsweergave voordat je een verwijdering met grote impact doet.

Om losse grote bestanden te vinden in plaats van mappen, filtert find op grootte:

find ~/Downloads ~/Movies ~/Desktop -type f -size +500M -print 2>/dev/null

Begin bij mappen die je zelf beheert in plaats van de hele thuismap te scannen. Het commando kan vergeten video-exports, schijfkopieën en archieven vinden, maar deze mappen kunnen nog steeds databases of cloudgesynchroniseerde bestanden bevatten. Breid de wortels alleen uit wanneer dat nodig is. Voor een interactieve terminalkaart kan ncdu een gekozen map op grootte doorbladeren. Behandel het eerst als een alleen-lezen ontdekkingshulpmiddel; toon een kandidaat in Finder en verplaats die naar de Prullenmand nadat je die hebt herkend, in plaats van vanuit een onbekende boom in ncdu te verwijderen.

Win de verborgen ruimte terug

Als snapshots of opschoonbare ruimte het probleem zijn in plaats van één bestand, geeft het vrijmaken van echte ruimte die je zelf beheert macOS ruimte terwijl het lokale snapshots en opschoonbare caches vanzelf laat verouderen of uitdunt. Een Time Machine-schijf opnieuw aansluiten maakt meer back-upgeschiedenis beschikbaar, maar het is geen commando dat snapshots met de hand wist. Je hoeft zelden een van beide categorieën met de hand te forceren.

Een visuele kaart, wanneer een lijst niet genoeg is

Groottes in een terminal zijn nuttig, maar lastig in je hoofd te houden over een hele schijf. Een treemap lost dat op door elke map als een rechthoek te tekenen die op grootte is geschaald, zodat de grootste dingen de grootste blokken zijn en één blik toont waar het gewicht zit. De Analyseweergave van Mole is een grafische tegenhanger van de padwandeling hierboven: die brengt de hele schijf vanaf de root in kaart, duikt in met een klik, en laat je een item in Finder tonen of naar de Prullenmand sturen (vanuit het menu van de rechtermuisklik, met een groottebevestiging, en te herstellen tot de Prullenmand leeg is). Navigatiewortels zoals je thuismap hebben geen verwijderoptie, dus een verkeerde klik kan niets structureels weghalen. Gebruik wat je wilt; de treemap en de commando's beantwoorden dezelfde vraag.

Onder de motorkap: hoe een schijfanalysator snel blijft

Je hebt dit deel niet nodig om ruimte vrij te maken, maar als je je ooit hebt afgevraagd waarom een goede schijfkaart in seconden terugkomt waar een naïef script kruipt, hier is de vorm ervan. Het voorbeeld is het open-source opdrachtregelhulpmiddel van Mole, specifiek de Go-analysator in cmd/analyze. De native app heeft een aparte Swift-scanner, maar beide houden gelijktijdigheid begrensd en ontdubbelen hard links.

De langzame manier is de voor de hand liggende: loop elke map langs, stat elk bestand, tel alles op, en sorteer daarna. Op een thuismap met miljoenen kleine bestanden is dat zowel traag als geheugenhongerig. De scanner vermijdt beide vallen met drie ideeën.

Begrensd, maar niet met één limiet. Naïef parallellisme start een goroutine per map en smelt de schijf. De scanner houdt aparte budgetten voor aparte bronnen: een pool mapwerkers (2 tot 12, geschaald naar je cores), een veel kleinere pool van hoogstens vier gelijktijdige du-subprocessen (omdat te veel concurrerende mapwandelingen de schijf-I/O kunnen verzadigen), en een wachtrijgrens zodat wachtend werk nooit opzwelt tot duizenden gestapelde goroutines. Die tot één limiet samenvoegen is hoe schijfhulpmiddelen traag of geheugenhongerig eindigen.

Houd alleen de winnaars. Je wilt de grootste mappen, niet allemaal, dus de scanner sorteert nooit de hele schijf. Die stroomt elk gemeten item door twee min-heaps, één met de top 30 mappen en één met de top 20 bestanden. Wanneer een heap vol is, wordt een nieuw item vergeleken met de kleinste overlever en weggegooid als het die niet verslaat. Dat is ongeveer lineair in het aantal bestanden en houdt maar een paar tientallen items in het geheugen, in plaats van miljoenen te sorteren.

Tel elke byte één keer. Een bestand met meerdere hard links zou anders één keer per link worden opgeteld. De scanner noteert het paar (device, inode) van elk bestand de eerste keer dat het dat ziet en slaat de herhalingen over, en zo komen de totalen overeen met du. Die weigert zelfs een maptotaal te cachen dat van deze ontdubbeling afhing, omdat dat getal afhangt van de scanvolgorde en een latere losse herscan zou vergiftigen.

Niets hiervan is exotisch. Het is het verschil tussen een hulpmiddel dat "wat vult mijn schijf" efficiënt beantwoordt en een hulpmiddel dat middelen besteedt aan het beheren van de scan zelf. Deze details beschrijven de CLI; de native treemap hierboven gebruikt een eigen Swift-scanner.

Classificeer voordat je iets verwijdert

Een groot item vinden is geen toestemming om het te verwijderen. Zet elke kandidaat in één van drie bakken:

• Vervangbaar: gecontroleerde installers, reproduceerbare builduitvoer en gedocumenteerde caches. Controleer de kosten van opnieuw downloaden of herbouwen voordat je ze verwijdert.
• Persoonlijk of operationeel: foto's, berichten, projectarchieven, schijven van virtuele machines, modelgewichten en apparaatback-ups. Exporteer, back-up of neem deze uit dienst via de app die eigenaar is.
• Door een app of het systeem beheerd: pakketdatabases, containers, bibliotheken van Foto's of Mail, snapshots, en alles onder /System. Gebruik de bediening van de app of laat het met rust.

Als een grote map bij een app hoort die je niet meer gebruikt, volg dan de gedocumenteerde uninstaller en bekijk daarna de restanten. Verplaats gewone bestanden eerst naar de Prullenmand en laat ze daar tot de betrokken app en het project nog werken. De Prullenmand legen is de onomkeerbare stap.

Voor de bredere opschoning voorbij losse grote bestanden, zie hoe je ruimte vrijmaakt zonder bestanden te verliezen.

Een herhaalbare methode

Vergelijk eerst df, de APFS-capaciteit en de opslaginstellingen, zodat je weet of het probleem echte fysieke druk is of classificatie. Meet daarna gekozen wortels, duik in de grootste tak, en classificeer de kandidaat op eigenaarschap en herstelbaarheid. Verwijder eerst vervangbare gegevens, handel persoonlijke gegevens af via back-ups en de apps die eigenaar zijn, en houd gewone verwijderingen herstelbaar in de Prullenmand tot je het resultaat hebt gecontroleerd.