Mole CLI tegenover de Mac-app: gratis terminal of betaalde GUI

Mole bestaat als twee programma's. mo is een gratis, open-source opdrachtregeltool, geïnstalleerd met Homebrew en gelicentieerd onder GPL-3.0. Mole voor Mac is een betaalde native app met vijf tabbladen en een aanwezigheid in de menubalk. Ze zijn geen proefversie en een pro-editie. Het zijn aparte implementaties met overlappende taken en een kleine gedeelde laag op schijf, dus de ene kiezen sluit de andere niet uit. Dit is een gids om de versie te kiezen die past bij hoe je al werkt, en bij wat er gebeurt als je beide houdt.

Korte vergelijking

Wat de twee delen

Vijf opdrachten van de CLI komen rechtstreeks overeen met de vijf tabbladen van de app: mo clean, mo uninstall, mo optimize, mo analyze en mo status horen bij Opschonen, Apps, Optimaliseren, Analyse en Status. De categorieën herken je in beide: overlappende families van gebruikers-, ontwikkelaars-, browser- en systeemcaches, app-inventaris en het vinden van restbestanden, schijfanalyse en gezondheidsmetingen. De implementaties en de exacte kandidaatsets zijn niet identiek.

Scannen is in beide gratis. De app rekent alleen het destructieve deel, en elk destructief hulpmiddel werkt twee keer voordat een licentie nodig is, zodat je de scan van de app op dezelfde Mac kunt vergelijken met die van de CLI zonder iets te betalen.

De interessantere overlap zit op schijf. Beide schrijven naar ~/.config/mole/whitelist en ~/.config/mole/whitelist_optimize, en beide voegen toe aan ~/Library/Logs/mole/operations.log. Een cache die je in de ene voorkant beschermt, is beschermd in de andere, en een verwijdering in een van beide laat een regel achter in hetzelfde bestand. De twee programma's weten tijdens het draaien niets van elkaar, maar ze zijn ook niet onafhankelijk.

Wat alleen de terminal kan

Drie grotere CLI-workflows hebben geen equivalent in de app. Ondersteunende opdrachten zoals mo history, mo update, mo completion en mo remove zijn terminalbeheer, geen extra onderhoudsoppervlakken.

mo purge

Scant je projectmappen en biedt aan zware build-artefacten te verwijderen. De doellijst is breed: target, build, dist, .next, DerivedData, __pycache__, coverage, en ongeveer dertig meer, inclusief afhankelijkheidsmappen die een pakketbeheerder opnieuw zou moeten downloaden. Purge verwijdert definitief in plaats van naar de prullenmand te verplaatsen, en markeert projecten die in de laatste zeven dagen zijn aangeraakt als recent en laat ze ongeselecteerd. Het is een directe manier om tientallen gigabytes terug te winnen op een ontwikkelaarsmachine, en ook de opdracht die het meest een --dry-run eerst verdient.

mo installer

Haalt DMG-, PKG- en archief-installatieprogramma's weg uit Downloads, het bureaublad, Homebrew-caches, iCloud en Mail, en labelt elk naar waar het vandaan kwam.

mo touchid

Stelt Touch ID in voor sudo. Dat is een shellconfiguratie, geen opschoontaak.

De terminal ondersteunt ook voorbeelden en scripts. mo clean, mo uninstall en mo optimize accepteren --dry-run, dat de geplande acties toont zonder ze uit te voeren. mo analyze, mo status en mo history accepteren --json, en mo status schakelt zelf naar JSON als de uitvoer door een pipe gaat, zodat een gezondheidscontrole een script kan voeden. De alleen-lezen paden en de paden met gestructureerde uitvoer werken ook over ssh, op een Mac zonder scherm, of in scripts. Geplande verwijdering heeft nog steeds een expliciet niet-interactief beleid nodig. Het interactieve bevestigingsscherm wordt niet veilig alleen omdat cron het heeft gestart.

Wat alleen de app kan

De toevoegingen van de app clusteren rond twee dingen waar de terminal slecht in is: doorlopende weergave en systeembeheer met extra rechten.

Voor weergave tekent Analyse een treemap waar je in kunt duiken, Status toont een live bento-dashboard met sparklines en vast te pinnen processen, en een HUD in de menubalk houdt CPU, geheugen en netwerk zichtbaar terwijl je in iets anders werkt. Verwijderen toont een controleplan met paden, eigenaren en groottes voordat er iets beweegt, en verwijderingen gaan naar de prullenmand in plaats van meteen gewist te worden.

Voor systeembeheer installeert de app een nauw begrensd root-hulpprogramma via SMJobBless voor schrijfacties naar ventilator en ondersteunde batterij. Opstartbeheer volgt een aparte grens: gevalideerde launchd-taken en ondersteunde Service Management-onderdelen kun je aan- en uitzetten, terwijl niet-gekoppelde achtergrondonderdelen Systeeminstellingen openen in plaats van te worden geraden. De app heeft ook oppervlakken die alleen als vaste app zin hebben: de privacycontrole, die live gebruik van camera en microfoon meldt, Bescherming bij opladen, die de lading op ondersteunde Macs rond 75 tot 80 procent houdt, Scherm aan houden, Scherm schoonmaken om het toetsenbord af te nemen, en een alleen-lezen Diagnose die een diagnoserapport samenstelt dat je in een melding kunt plakken.

Het grootste oppervlak dat alleen de app heeft, is het bijwerken van andere apps. Het herkent meerdere updatekanalen en heeft paden in de app voor Sparkle, Homebrew-casks en -formulae, de Mac App Store en Electron-feeds. GitHub Releases en websitemetadata kunnen extra versies herkennen. Als Mole een bundle niet veilig kan controleren en vervangen, opent het de app of de pagina van de leverancier in plaats van een ander installatieprogramma te verzinnen. De licentie is een eenmalige aankoop voor twee Macs met gratis updates, een terugbetaling binnen 14 dagen, en macOS 14 of nieuwer. Geen van beide programma's stuurt telemetrie.

Onder de motorkap: hoe één veiligheidsmodel twee voorkanten dient

De app is geen schil die mo aanroept. Het is een herimplementatie in Swift, en de twee codebases delen paden en veiligheidsbeslissingen, geen processen. Analyse bouwt op de padtaxonomie en de lessen over parallel opmeten van de CLI, maar heeft een eigen scanner, time-outs, toestanden voor deelresultaten, cache en terugvalgedrag. Een totaal uit de ene voorkant is daarom een nuttige kruiscontrole, geen belofte van byte-voor-byte gelijkheid.

Het principe in de repository om ze in de pas te houden is dat CLI-pariteit hetzelfde of veiliger betekent, niet dezelfde verwijderbreedte. Elke kandidaat die de app toont wordt geclassificeerd voordat hij bij je komt: standaard selecteerbaar, alleen ter controle en standaard uitgevinkt, of ronduit geblokkeerd en geweigerd zelfs als iets erom vraagt. Als het gedrag van de CLI en die classificatie botsen, neemt de app de smallere positie.

mo purge is het duidelijkste voorbeeld. De Mac-poort van die veeg laat bewust elke gedownloade afhankelijkheidsmap weg die de CLI verwijdert, inclusief node_modules, Pods, venv en vendor. De reden is herstelbaarheid: een gecompileerde map target komt terug uit een lokale build, terwijl een afhankelijkheidsboom het netwerk nodig heeft en iets anders kan opleveren dan wat geïnstalleerd was. De app biedt alleen aan wat puur lokale compilatie opnieuw kan bouwen, en toont die als rijen ter controle in plaats van vooraf geselecteerde rijen. Dezelfde asymmetrie zie je elders. De app zet scans van app-gegevens achter Volledige schijftoegang, controleert elk pad opnieuw op het moment van verwijderen in plaats van op het moment van scannen, en stuurt het verwijderen van apps via de prullenmand.

De twee zijn dus niet even agressief, en het verschil loopt in een vaste richting. De CLI wint meer terug omdat hij uitgaat van iemand die de lijst leest. De app wint minder terug omdat hij uitgaat van iemand die wil dat de lijst al veilig is.

Beide draaien

Er breekt niets als je beide installeert, en de gedeelde bestanden maken de combinatie samenhangend. Bescherm een cache vanuit de instellingen van de app en mo clean slaat hem ook over. Voeg een pad toe met mo clean --whitelist en de app respecteert het. Beide laten hun verwijderingen achter in hetzelfde logboek.

Twee kanttekeningen die de moeite waard zijn. De programma's stemmen niet af terwijl ze draaien, dus start niet tegelijk een opschoning in beide. En omdat de app bewust smaller is, is een categorie in mo clean zien die de app nooit aanbiedt verwacht gedrag, geen ontbrekende functie.

Kiezen

Installeer de CLI als je in een terminal leeft, wilt voorvertonen met --dry-run, --json nodig hebt voor een script, de veeg van projectartefacten en installatieprogramma's wilt, of gewoon geen geld wilt uitgeven. Op een ontwikkelaarsmachine is dat vaak alles wat nodig is, en het is gratis precies zodat dat kan.

Koop de app als je de schijfkaart en het live dashboard wilt, als ventilatorregeling, opstartbeheer of updates van apps van derden de echte reden zijn dat je hier bent, of als je dit installeert voor iemand die nooit Terminal opent. Dat laatste geval was de oorspronkelijke reden dat de app bestaat, een verhaal dat staat in het verhaal van Mole.

Als je het nog niet kunt zeggen, installeer dan eerst de CLI en draai mo clean --dry-run. Het kost niets, het verwijdert niets, en de uitvoer lezen is de snelste manier om te leren of je Mac een probleem heeft dat een tool waard is, een vraag die de moeite waard is vóór je een opschoonapp installeert.